by Aemilia Papaphilippou

της Αιμιλίας Παπαφιλίππου

Scan Here

Your experience has been registered
Η εμπειρία σας έχει καταχωρηθεί
Please try again
Παρακαλώ προσπαθήστε ξανά

by Aemilia Papafilippou

της Αιμιλίας Παπαφιλίππου

Σχεδιαστής και αναλυτής λογισμικού
Γιώργος Πέτρου

Ηχητική σύνθεση εφαρμογής
Ιωάννης Σαββαΐδης

Bοηθός καλλιτέχνιδας
Έλενα Ντόσα

Application and digital material programming
Giorgos Petrou

Sound composition of application
Ioannis Savvaidis

Creative assistant
Elena Ntosa

O «Χορός»
Αρχείο προσωπικών καταθέσεων

The «Chorus»
Archive of personal testimonies

Μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία της πανδημίας, του εγκλεισμού, των ακυρώσεων, των απαγορεύσεων –πώς τα διαχειριστήκατε;– και διαβάστε τι είχαν να πουν άλλοι.

Share your own experience of the pandemic, of the lockdowns, of cancellations, of bans – how did you handle all this? – and read what others have to say.

Η πανδημία ανέστειλε, μέχρι απαγόρευσης, το σώμα και την εγγύτητα. Η τεχνολογία, παράλληλα, εμπέδωσε ασφυκτικά αποστάσεις κι όλο και πιο πιεστικά επιβάλλει τηλε-εργασία και τηλε-παρουσία. Ίσως τηλε-ύπαρξη. Την πανδημία κάποια στιγμή θα την ελέγξουμε· η τεχνολογία, πάλι, ήδη μας ελέγχει.

The pandemic suspended the body, and proximity was banned. At the same time, technology has imposed stifling distances and is increasingly pushing towards tele-working and tele-pstopence. Perhaps even tele-existing. While we will, at some point, control the pandemic, technology is already controlling us.

Αναίρεση του σώματος – λες και γίνεται… ή μήπως γίνεται; Πώς μπορούμε να θεωρήσουμε τη «σωματικότητα» δεδομένη, όταν υβρίδια τεχνολογίας και οργανικότητας βρίσκονται υπό κατασκευήν;

Abdicating the body – as if it could be done! … but can it be done? Can we take “corporeality” for granted, when hybrids of organic technology are in the making?

Η συγκυρία πανδημίας και τεχνολογίας, διαχωρισμού και διαδικτύωσης έχει αποκαλύψει τα πολλαπλά επίπεδα όπου είμαστε όλοι αλληλένδετοι, αλληλεξαρτώμενοι, αδιαχώριστοι ο ένας από τον άλλο. Βιολογικά, και όχι μόνο. Με τρόπο που, αλίμονο, κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει, κατανοείται η κοινή μας μοίρα. Κι ενώ ανακαλύπτουμε, εκ νέου, πως είμαστε κομμάτια ενός ενιαίου οργανισμού, στενά δεμένου με τη Φύση, ευχόμαστε, απλά, όλο αυτό να περάσει – χωρίς να αφήσει ίχνος.

The combination of the pandemic and technology, of separation and connectivity has revealed the multiple levels – and ways – we are all interconnected, interdependent, inseparable from each other. Biologically, and beyond. In a way that, alas, no one can ignore, our common destiny has been revealed. We’ve rediscovered, once again, that we are all part of a single organism, closely linked to Nature, yet we simply wish that all this will pass – leaving no trace.

Τι ύβρις θεέ μου… Δικτυακή συνείδηση.

What hybris, what lack of humility, my god… Net consciousness.

Το Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου, από τις 13.8 έως τις 5.9.2021, αλλά και αυτή η ηλεκτρονική πλατφόρμα γίνονται τόποι όπου εξετάζουμε Εαυτόν και Κόσμον.

The Little Theatre of Ancient Epidaurus, from 13.8 to 5.9.2021, but this electronic platform too will be places to inquire upon Ourselves and the Cosmos.